Zagrożenia z wnętrza ciała

Jest to jednak sygnał dość nieokreślony. Przeżycie lękowe przebiega bowiem często w ten sam sposób mimo różnorodnej genezy lęku. Na przykład w nerwicach nierzadkim objawem jest lęk przed śmiercią, choć w rzeczywistości choremu nie zagraża śmierć, jego lęk może więc mieć inne podłoże niż biologiczne. Na odwrót, pierwszymi zwiastunami choroby nowotworowej są nieraz objawy nerwicowe: odczuwalny lęk może mieć charakter społeczny czy moralny, a w rzeczywistości jest lękiem biologicznym. Nawet jednak w tych wypadkach, gdy wiemy, że sygnał lękowy jest związany z dysfunkcją naszego ustroju, zwykle nie wiemy, jakiego rodzaju jest ta dysfunkcja i dopiero badanie lekarskie może odkryć jej genezę. Ta nieokreśloność jest dosyć typowa dla procesów pierwszej fazy metabolizmu informacyjnego, a do niej należy między innymi sterowanie informacjami pochodzącymi z wnętrza naszego ciała.

Zagrożenia z wnętrza ciała mogą mieć różne przyczyny: ich analizy obejmują zakres całej medycyny somatycznej. W celu utrzymania metabolizmu energetycznego konieczne jest, by otoczenie dostarczało ustrojowi trzech zasadniczych elementów: tlenu, wody i pożywienia. Brak jednego z tych elementów doprowadza ustrój po krótszym lub dłuższym czasie do niechybnej śmierci. Rozkład zapotrzebowania na nie na współrzędnej czasu przedstawia się mniej więcej w ten sposób: brak tlenu najszybciej doprowadza do śmierci, czas liczy się tu w sekundach, na drugim miejscu jest woda, czas liczy się w godzinach, na trzecim pożywienie, czas liczy się w dniach. Jak łatwo się domyślić, sygnał zagrożenia, tj. lęk, będzie tym silniejszy, im krótszy jest odcinek czasu, po którym musi nastąpić śmierć.

Najsilniejszą reakcję lękową wywołuje brak tlenu, słabszą – brak wody czy pożywienia. W wypadku braku tych ostatnich niepokój łączy się często z uczuciem rozdrażnienia i z agresywnym nastawieniem. Brak tlenu może mieć różną genezę, jak przeszkody w drogach oddechowych, niewydolność układu krążenia, uszkodzenie transporterów tlenu, tj. krwinek lub enzymów utleniających itp. Lęk jest silniejszy, gdy brak tlenu występuje gwałtownie, np. w dychawicy oskrzelowej, w ciężkim zawale serca, w masywnym skrwawieniu się: w takich wypadkach zwykle reakcja lękowa przedstawia się w postaci ataku lękowego, podobnego, jaki spotyka się niejednokrotnie w nerwicach. Natomiast w niedokrwistości, w bardziej dyskretnych krwawieniach, w zaburzeniach enzymów utleniających itp. lęk występuje mniej gwałtownie, ma często charakter nerwicowego niepokoju. Lęk jest osiowym objawem nerwic. Dlatego możliwe są pomyłki diagnostyczne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>