Śmiertelność człowieka a „nieśmiertelność” życia

Narodziny i śmierć są granicami zamykającymi życie wszelkich żywych istot, a także człowieka. Świat ludzki, to, co widzimy, przeżywamy, czym się cieszymy i co wywołuje w nas lęk i cierpienia, zaczyna się budować od momentu narodzin (a może już od momentu poczęcia), a ulega całkowitej destrukcji w chwili śmierci. Śmierć jest końcem wszystkiego, kończy się nasze życie, a z nim nasz świat. Dlatego słusznie uważa się, że lęk w swej istocie – mimo różnych postaci, jakie przybiera – jest zawsze lękiem przed śmiercią. Człowiek nie może zwyciężyć śmierci, jest ona silniejsza od niego, jest kresem wszystkiego, wszystko traci swój sens. W tym aspekcie czekającej nas śmierci dewaluują się wartości budowane przez nas w ciągu życia. Nasz świat, który wydaje się tak rzeczywisty i stabilny, staje się bańką mydlaną, złudą, która rozpływa się w momencie śmierci. Może więc słusznie uważa się, że tłem ludzkiej egzystencji jest lęk przed śmiercią.

Stanowisko takie jest słuszne, gdy patrzy się na życie człowieka jako na fenomen jednostkowy, w izolacji od reszty świata. Człowiek samotny ma przed sobą jedynie perspektywę śmierci, gdyż ze śmiercią kończy się życie jednostki. Ale samotność jest pojęciem sprzecznym zarówno z biologicznym, jak i kulturowym charakterem życia ludzkiego. Z biologicznego punktu widzenia nie można życia jednostki odizolować od ogólnego nurtu życia, który ma cechy nieśmiertelności. Dla genetyka jesteśmy tylko nośnikami planu genetycznego, który otrzymaliśmy od poprzedzających nas pokoleń i który z kolei mamy przekazać dalszym pokoleniom. W świetle prawa zachowania własnego życia można traktować je jako fenomen jednostkowy, trzeba bowiem niszczyć otoczenie, by utrzymać własne życie. Życie jednak jest niemożliwe bez ustawicznej wymiany energetyczno-informacyjnej z otoczeniem, w rzeczywistości więc nie można życia jednostki odizolować od życia jej otoczenia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>