Śmierć społeczna

Człowiek jest istotą bardziej społeczną niż zwierzęta i rośliny. Wynika to stąd, że okres jego rozwoju trwa znacznie dłużej niż zwierząt i wskutek tego przez dłuższy czas jego życie jest zależne od opieki otoczenia, a także stąd, że jego układ nerwowy jest znacznie bardziej rozwinięty niż najwyższych nawet zwierząt: w związku z tym przeważa u niego metabolizm informacyjny nad metabolizmem energetycznym, a metabolizm informacyjny ma charakter społeczny, gdyż większość informacji pochodzi ze świata społecznego. Oderwanie człowieka od jego środowiska społecznego w pierwszych latach życia jest więc równoznaczne ze śmiercią. Bez kontaktów społecznych nie może rozwinąć się metabolizm informacyjny, co z kolei prowadzi do niedorozwoju mózgu, gdyż jego rozwój zależy od intensywności wspomnianego metabolizmu.

Lęk społeczny jest lękiem przed oderwaniem się od otoczenia społecznego, lękiem przed izolacją, ponieważ w pierwszych latach życia równa się ona śmierci, a stereotypy przeżyć z dzieciństwa zwykle utrwalają się na całe życie: toteż lęk społeczny ma swe jądro w lęku przed śmiercią.

Rolę otoczenia społecznego można by sprowadzić do trzech zasadniczych zadań: zapewnienia życia jednostce (odnosi się to szczególnie do pierwszych lat życia, ale też później człowiek nie byłby w stanie żyć bez pomocy innych ludzi), stworzenia zwierciadła społecznego, nasycenia metabolizmu informacyjnego (głównym źródłem informacji są inni ludzie i ich twory kulturowe). Każda z tych warstw zadaniowych otoczenia społecznego jest źródłem swoistego lęku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>