Rodzice a zwierciadło społeczne cz. II

W stosunku do człowieka rzadko używamy pojęcia ,,instynkt”, choć wydaje się, że analogicznie jak w świecie zwierzęcym wiele jego związków z otoczeniem ma silnie utrwalony charakter. Trudno powiedzieć, czy jest to utrwalenie na podłożu genetycznym, czy też uwarunkowane pierwszymi relacjami z otaczającym światem, w każdym razie są to związki z otoczeniem stanowiące zasadniczą strukturę metabolizmu informacyjnego. Od nich zależy stosunek do otoczenia i formowanie się własnej osobowości. Między innymi postawa optymistyczna lub pesymistyczna należy do takich podstawowych struktur.

We wczesnym dzieciństwie świat otaczający nie jest jeszcze oddzielony od osoby dziecka, razem tworzą one całość. Postać matki jest też w tę całość włączona. W miarę formowania się różnego rodzaju sposobów działania i odbierania efektów tegoż działania tworzy się granica między ,,ja” a otaczającym światem. W tym mniej więcej okresie wchodzi na scenę postać ojca. On jest pierwszym reprezentantem tego, co na zewnątrz, symbolem otaczającego świata, jego nowinek, tajemnic, cudowności, a także jego porządku, norm, systemu nagród i kar. Jeśli związek z matką odgrywa decydującą rolę w formowaniu się struktury emocjonalnej dziecka, tj. jego uczuciowego nastawienia do otaczającego świata, to związek z ojcem wpływa w sposób zasadniczy na formowanie się podstawowego porządku otaczającego świata. Od niego w znacznym stopniu zależy, czy świat będzie sprawiedliwy czy niesprawiedliwy, przychylny czy potępiający, bezwzględny w swym despotyzmie czy tolerancyjny, ciekawy czy nudny itd. Zwłaszcza związek z ojcem niewątpliwie wpływa na ukształtowanie swoistej dla każdego człowieka hierarchii wartości, co w życiu jest najważniejsze, jak dokonywać wyboru, jakie stawiać sobie cele itp.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>