Przestrzeń ciasna

Jak wspomniano, lęk zacieśnia i zniekształca obraz otaczającego świata. Zacieśnienie jest wynikiem decyzji dokonanej w pierwszej fazie. Wybór w niej padł na ucieczkę od otaczającego świata. Wszystko więc w drugiej fazie metabolizmu informacyjnego układa się tak, by wyłączyć struktury nie pasujące do tej decyzji pierwszej fazy metabolizmu informacyjnego. Człowiek w lęku percepuje lękowo i działa w sposób lękowy. Jego soma (układ wegetatywno-endokrynny) i psyche są nasycone lękiem. Koloryt emocjonalny przenika formę. W lęku człowiek się kurczy, ucieka przed otaczającym go i naciskającym na niego światem. Na skutek tej ucieczki (lub pogoni, gdy spojrzeć od strony otaczającego świata) świat ten ulega wyolbrzymieniu. Zawsze ten, co goni, jest potężniejszy od tego, co ucieka.

Ta sytuacja nacisku z jednej strony, a ucieczki i kurczenia się z drugiej powoduje, że ulegają upośledzeniu zdolności abstrakcyjne, tj. zdolności oderwania się od konkretnej sytuacji. Człowiek jest zrośnięty z zagrażającym mu przedmiotem, nie może się od niego oderwać.

Funkcje drugiej fazy metabolizmu informacyjnego zawsze mają charakter nieco abstrakcyjny. Polegają na tworzeniu różnorodnych planów aktywności, wyborze najstosowniejszego z nich i późniejszej realizacji w otaczającym świecie. Do tego potrzebna jest wolna przestrzeń. W lęku ta przestrzeń zacieśnia się: człowiek czuje się przytłoczony przez zagrażający mu świat, nie ma gdzie się poruszać. Wskutek tego jego planowanie ulega upośledzeniu, ogranicza się do wyboru form aktywności najbardziej prymitywnych i impulsywnych, bardziej typowych dla pierwszej niż dla drugiej fazy metabolizmu informacyjnego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>