Pogotowie dezintegracyjne

Istnieje pewnego rodzaju pogotowie do lęku dezintegracyjnego. Pogotowie to waha się w ciągu doby zależnie od stanu aktywności układu nerwowego, czyli od poziomu czuwania. Ten sam bodziec orientacyjny w czasie snu czy zasypiania wywoła znacznie silniejszą reakcję lękową i wegetatywną niż w czasie czuwania. Pogotowie do lęku dezintegracyjnego jest więc większe przy mniejszej aktywności ośrodkowego układu nerwowego. Jest to zrozumiałe, gdyż aktywność metabolizmu informacyjnego wymaga stałego pokonywania lęku dezintegracyjnego. Gdy więc aktywność ta jest intensywna, tym samym maleje pogotowie lękowe.

Pogotowie do lęku dezintegracyjnego jest większe u małych dzieci niż w późniejszych okresach życia, w tym bowiem okresie życia metabolizm informacyjny dopiero zaczyna się rozwijać i jest dość nikły. Małe dziecko reaguje często silnym lękiem na takie bodźce orientacyjne, jak nagła zmiana pozycji ciała, widok obcej twarzy. Wszelkie uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego zwiększają pogotowie do lęku dezintegracyjnego. Typowe dla zespołów neurastenicznych przesadnie silne reagowanie na różnego rodzaju obojętne bodźce, które normalnie wywołują minimalną lub żadną reakcję orientacyjną, można tłumaczyć wzrostem pogotowia do lęku dezintegracyjnego. Wzrost ten jest wywołany czynnościowym lub organicznym uszkodzeniem układu nerwowego. Reakcja katastroficzna Goldsteina jest w zasadzie bardzo silną reakcją orientacyjną, połączoną z maksymalnym uczuciem lęku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>