Osobowość lękowa

Bezpośrednią reakcją na zagrożenie może być ucieczka lub agresja. W pierwszym wypadku zakłada się własną klęskę, wdrugim – klęskę otoczenia. Przyjęcie jednej z dwóch postaw zależy więc w znacznej mierze od poziomu dynamiki życiowej: gdy jest ona obniżona, wówczas rachunek prawdopodobieństwa nastawia się automatycznie na klęskę, gdy podwyższona – na zwycięstwo. Zwykle obie postawy przeplatają się ze sobą. Nawet największy tchórz może być czasem zwycięzcą, wówczas potrafi zazwyczaj nieźle zamanifestować swoją agresję, a odważnemu zdarza się ponieść porażkę. Jak ludzie lękowi reagują na wszystko lękiem, tak agresywni na wszystko reagują agresją. Oczywiście trudno z takimi ludźmi wytrzymać, wchodzą oni zbyt często w konflikty ze swoim otoczeniem.

Przewaga postawy agresywnej jest często wyzwolona przez organiczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego. Uszkodzenie takie upośledza przede wszystkim czynności hamulcowe: hamulce społeczne działają wtedy zbyt słabo i dlatego łatwo dochodzi do wybuchu agresji. Psychopatów tego rodzaju określa się też jako charakteropatów, podkreślając w ten sposób organiczne tło zmian osobowości, lub jako soc- jopatów, zwracając uwagę na ich stałe konflikty z otoczeniem.

U podłoża agresji zazwyczaj czai się lęk i w leczeniu tego typu postaw należy zacząć od redukcji pogotowia lękowego, co można dość łatwo osiągnąć stosując środki zmniejszające napięcie lękowe, tj. tzw. anksjolityki: niestety, uzyskuje się tylko krótkotrwały efekt: osiąga się go także za pomocą odpowiedniego podejścia do tych ludzi, spokojnego, zrównoważonego, stanowczego, ale tolerancyjnego i życzliwego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>