Okres analny

Według psychoanalityków podejście instrumentalne do otoczenia jest typowe dla analnego okresu rozwoju (mniej więcej 2-5 roku życia). Dziecko za pomocą różnych sposobów chce zdobyć dla siebie otoczenie społeczne, tj. wywołać korzystne dla siebie reakcje u rodziców. Może być przymilne lub złośliwe, posłuszne lub krnąbrne, porządne lub niedbałe itp., próbuje różnych sposobów zachowania, by z ich pomocą zbadać reakcję matki i ojca. Stara się nimi manipulować, jeśli wolno użyć terminu stosowanego często we współczesnej psychoterapii. Nawet typowe dla tego okresu kłopoty z noc- niczkiem są wykorzystywane do manipulacyjnych celów. Kupa zrobiona do nocniczka budzi radość otoczenia, a zrobiona w mniej odpowiednim miejscu spotyka się z potępieniem. Można więc z jej pomocą wywoływać pozytywne lub negatywne reakcje otoczenia.

W tym okresie obserwuje się też u dzieci tendencje sadystyczne: z wyraźną przyjemnością wyrywają muszkom skrzydełka, ciągną psy czy koty za ogon itp. Może określenie „sadyzm” nie jest tu właściwe. Znęcanie się nad zwierzętami wynika raczej z ciekawości i chęci ujarzmienia zwierzęcia, zdobycia nad nim pełniejszej władzy. Muszka pozbawiona skrzydeł nie może latać, łatwiej ją schwycić i obserwować. Psa ciągnie się za ogon, by zobaczyć jego reakcję. Dziecko silnie chwyta domowe zwierzątko, stara się je unieruchomić, gdyż to, co nieruchome, łatwiej podlega obserwacji. Jest to okres pierwszej naukowej penetracji otaczającego świata: dziecko chce go uchwycić, podporządkować swojej woli, obserwować jego reakcję na własne poczynania (pierwszy eksperyment).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>