Nienawiść i miłość – dalszy opis

W lęku człowiek kurczy się, przytłacza go otaczający świat. Lęk może przerodzić się w agresję, wówczas następuje atak. Z pozycji skurczonej przechodzi się do gwałtownego rozprężenia, uderzenia w to, co nas przygniata i co nam zagraża. Dlatego agresja zwykle rozładowuje napięcie lękowe. Jest to rozładowanie krótko trwające, bo świat znów nas atakuje, znów musimy się skurczyć. Wszystko obraca się bowiem wokół ratowania własnego życia, a to jest cel krótkodystansowy. W wypadku pierwszego prawa biologicznego czasoprzestrzeń jest ciasna, zamyka się wokół jednostki. Przeciwnie w wypadku drugiego prawa biologicznego, tu czasoprzestrzeń nie ma określonych granic, zlewa się z otaczającym światem, z jego teraźniejszością, przeszłością i przyszłością. Cele, które pociągają człowieka, mogą być bardzo odległe, mogą sięgać poza jego i otaczającego świata fizyczną rzeczywistość (cele metafizyczne).

W miłości więc człowiek promieniuje na zewnątrz, rozpływa się do pewnego stopnia w otaczającym świecie. W skrajnych wypadkach nasilenia uczuć pozytywnych zatraca się osobowość, zespolenie z przedmiotem miłości jest tak silne, że przestaje się być sobą. Przedmiot ten może być realny albo też metafizyczny. Człowiek ulega przeistoczeniu, umiera jego stara forma, a rodzi się nowa. Codzienna obserwacja uczy nas, jak ludzie pod wpływem miłości zmieniają się nie tylko psychicznie, ale nawet fizycznie (kobiety pod wpływem miłości wyraźnie pięknieją).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>