Mizoginizm

W demonologii szczególnie bogato reprezentowana jest symbolika lęków seksualnych i ambiwalencja sądów o kobiecie. Płeć żeńska uosabiana była w postaci dobrej Bogini-Matki, dawczyni życia, opiekunki płodów rolnych. W demonicznych wcieleniach przedstawiała pokusy przywodzące mężczyzn do zguby. Syreny wabią Odyseusza i jego towarzyszy. Przykładem ilustrującym mizoginiczne wyobrażenia demonów kobiecych jest Lamia, królowa libijska, której piękność skusiła Zeusa. Hera z zazdrości przemieniła ją w widmo i wygubiła jej dzieci. Odtąd Lamia mściła się za swą krzywdę wyrywając płody z kobiet ciężarnych. W Wulgacie jest ona identyfikowana z Lilith – bóstwem asyryjsko-babilońskim która według legend żydowskich była pierwszą żoną Adama, matką złych duchów: Lilin, Szedim i Rudin. W późniejszych czasach Lamię przekształcono w urodziwą diablicę, wiecznie żądną krwi. Pożerała wykopane przez siebie zwłoki i uwodziła mężczyzn, by wyssać z nich życie. Była bądź nocnym wampirem lub koszmarem, bądź jedną ze strzyg. Mianem tym obdarzano też czarownice. W wieku XV lamiami były demony, które jako stare kobiety porywały dzieci, by pożerać je na ucztach Sabatu.

Mizoginia przyczyniła się też do tego, że ofiarami procesów o czary były w przeważającej liczbie kobiety. Przyznać jednak trzeba, że czarownictwem, niższą formą magii, trudniły się głównie kobiety, natomiast wśród adeptów wyższych nauk tajemnych – astrologii, alchemii i sztuki wieszczenia – byli prawie wyłącznie mężczyźni. Od wieku XIX w literaturze modna się stała postać kobiety fatalnej, bezwzględnej uwodzicielki, zniewalającej i niszczącej mężczyzn swoimi demonicznymi czarami.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>