Lęk przedmiotowy ma swoją dynamikę czasową i przestrzenną

Zwykle maksymalne nasilenie lęku występuje w chwili dostrzeżenia zagrożenia. Lęk przedmiotowy w przeciwieństwie do lęku bezprzedmiotowego (wewnętrznego) musi być poprzedzony percepcją przedmiotu zagrożenia. Otaczający świat musi nam pokazać swe groźne oblicze. Ostrzega nas: „wycofaj się, póki czas, bo inaczaej cię zniszczę”. Pierwszym więc odruchem jest uciec, wycofać się, ustąpić przed groźbą otoczenia. W tym momencie jednak zaczyna działać prawo życia pobudzające żywy ustrój do ekspansji, do przezwyciężenia lęku. Musi zapaść zasadnicza decyzja: ruszyć naprzód czy uciec: jest to zmaganie się lęku z odwagą. Do momentu tej decyzji lęk może narastać: w miarę jak analizuje się sytuację zagrożenia, może ona wydawać się coraz groźniejsza, zwłaszcza że często działa tu mechanizm błędnego koła („strach ma wielke oczy”). Gdy jednak decyzja zapadnie, lęk stopniowo słabnie.

W wypadku decyzji wycofania się niebezpieczeństwo oddala się od nas, gdyż od niego uciekamy i w końcu znajdujemy się w bezpiecznym miejscu i czasie. Gnębi nas najwyżej poczucie odniesionej klęski, okazaliśmy się słabi w obliczu groźnego świata. W wypadku decyzji pójścia naprzeciw grożącemu niebezpieczeństwu wbrew logice lęk też zaczyna opadać. Teoretycznie powinien wzrastać w miarę zbliżania się do zagrażającego przedmiotu. Tak jednak nie jest.

Decyzja stanowi wewnętrzne zaprogramowanie ustroju. Cel sięga poza zagrażający przedmiot: by dojść do celu, musimy przeskoczyć niebezpieczeństwo. Nasza czasoprzestrzeń sięga dalej niż zagrażający nam ze strony otoczenia przedmiot. Dzięki rozszerzeniu czasoprzestrzeni zyskuje się inną perspektywę w odniesieniu do przedmiotu zagrożenia, maleje on proporcjonalnie do dynamiki i zasięgu tegoż rozszerzenia. Gdy skoczek narciarski chce za wszelką cenę osiągnąć rekord, wówczas ryzykuje przekroczenie punktu krytycznego skoczni, mimo że zagraża to nawet śmiertelnym wypadkiem. Cel jest silniejszy niż zagrożenie, wobec niego maleje wielkość niebezpieczeństwa, nie docenia się go, lekceważy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>