Generalizacja

Uczucie lęku łatwo ulega generalizacji. Sytuacja zagrożenia rozszerza się na sąsiadujące z nią pola, w końcu wszystko zaczyna zagrażać, cały świat staje się wrogiem, chcącym tylko zniszczyć człowieka. Człowiek w lęku kurczy się pod naporem zagrażającego mu świata. Sam czuje się bardzo słaby i nikły i dlatego szuka gorączkowo oparcia w innych ludziach. Szuka wodza, ludzi silniejszych od siebie, szuka oparcia we władzy, autorytecie, w wartościach metafizycznych. Czynniki te spełniają rolę danger contro! i mają uchronić go przed zagrażającym niebezpieczeństwem. Dlatego w okresach historycznych naładowanych lękiem łatwo rodzą się wodzowie i powstają różnorodne kliki. Obraz świata społecznego upraszcza się: przeważa kolor czarny – to wrogowie, ale są też białe plamy – to sojusznicy. Jest to obraz świata społecznego charakterystyczny dla wojen, rewolucji, a więc okresów ogólnego wzmożenia napięcia lękowego. W życiu indywidualnym taki podział świata społecznego na barwy białe i czarne występuje w formie skrajnej w zespołach urojeniowych. Lęk urojeniowy jest bowiem przede wszystkim lękiem społecznym.

Skomplikowany proces formowania się decyzji w lęku ulega uproszczeniu. Hierarchia wartości, niezwykle skomplikowana w normalnym życiu ludzkim, pod wpływem lęku redukuje się do prostej alternatywy: „zwyciężę lub zostanę zwyciężony „, „jeśli ja nie zabiję, to mnie zabiją”. Pod wpływem tej zasady łatwo dokonuje się czynów, które normalnie budziłyby nawet u tego samego człowieka grozę. Pod skrajną agresją i sadyzmem zwykle kryje się lęk. Cechą drugiej fazy metabolizmu informacyjnego jest niezwykłe bogactwo decyzji, wynikające z bogactwa potencjalnych struktur czynnościowych, lęk wyraźnie zuboża funkcje tej fazy metabolizmu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>