Dynamika – dalszy opis

Pierwsza faza jest rozrusznikiem drugiej. Do wysiłku intelektualnego potrzebne jest emocjonalne zaangażowanie. Gdy uczucia są zbyt silne, wówczas zamiast działać pobudzająco hamują procesy intelektualne, pod wpływem uczuć człowiek głupieje. Odnosi się to szczególnie do uczuć o znaku ujemnym, bowiem ich dynamika i tendencja do utrwalania się są silniejsze. Badania psychologiczne mogą wskazywać na to. że lęk bardziej niż agresja upośledza czynności intelektualne, a także manualne (struktury czynnościowe podległe drugiej fazie). Jest to zrozumiałe, gdyż w lęku człowiek kurczy się, ucieka przed otaczającym światem, a w agresji wychodzi naprzeciw niebezpieczeństwu, próbuje się z nim zmierzyć. W lęku z góry zakłada swą klęskę, rezygnuje z walki, w agresji zakłada zwycięstwo i staje na placu boju. Postawa agresywna jest więc bardziej mobilizująca w stosunku do drugiej fazy metabolizmu informacyjnego niż postawa lękowa.

Prawdopodobnie dynamika uczuć negatywnych, a zwłaszcza lęku, powoduje, że przenoszą się one z jednej osoby na drugą. Powszechnie znane są zjawiska paniki w tłumie, gdy lęk jednej osoby udziela się z szybkością pożaru innym. Analogiczne zjawisko obserwuje się w społeczeństwach zwierzęcych. Gdy ryby płyną razem w stadzie, niepokój jednej z nich momentalnie przenosi się na całe stado. U zwierząt wyższych zarażanie lękiem jest bardziej wybiórcze. Stado np. nie reaguje na reakcję lękową pochodzącą od młodego przedstawiciela społeczności, ale silnie reaguje na analogiczną reakcję starszego i doświadczonego członka grupy. Prowadząc psychoterapię grupową ma się niejednokrotnie okazję obserwacji, jak uczucia lęku czy agresji jednego członka grupy „zarażają” innych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>