Człowiek nie może żyć tylko miłością

Również miłość metafizyczna przekształca człowieka, który, odczuwając ją, rodzi się jakby na nowo – jest wyraźnie podkreślane w wielu systemach religijnych. Przedmioty miłości bywają jednak odległe i nieraz tajemnicze, co może być źródłem niepokoju. Człowiek zatraca się w przedmiocie miłości. Zbytnia ekspansja (rozprężenie) w otaczający świat może wywołać reakcję w postaci tendencji do skurczenia się, do zamknięcia w sobie, gdzie czasoprzestrzeń jest wprawdzie ciasna, ale namacalna, rzeczywista i konkretna, a nie abstrakcyjna, metafizyczna, jak to często bywa przy zbytnim rozprężeniu.

Człowiek więc jakby kurczy się i rozszerza, jego świat staje się ciasny lub zbyt obszerny. Jest to pulsowanie związane z oscylowaniem dynamiki życiowej, a także z przewagą uczuć pozytywnych lub negatywnych.

Człowiek nie może żyć tylko miłością i wyrzec się prawa zachowania własnego życia. Taka postawa doprowadziłaby go niechybnie do śmierci, bo jednak trzeba o sobie myśleć i walczyć o swoje życie. Scalenie z przedmiotem miłości, gdyż to jest ostateczny cel postawy ,,do”, nie może trwać stale, mogą to być tylko krótkie epizody w życiu człowieka, gdyż takie scalenie jest jednocześnie utratą własnej indywidualności, a więc rodzajem śmierci psychicznej. Może nie bez powodu w poezji miłosnej i mistycznej tak często występuje motyw śmierci.

Pełne złączenie z przedmiotem miłości czy to realnym, czy metafizycznym wymaga unicestwienia własnej osoby. W miłości umiera stary człowiek, a rodzi się nowy. Jeśli przewaga drugiego prawa biologicznego pozwala nam przezwyciężyć lęk przed śmiercią, to jednak wyzwala ona swoisty dla siebie niepokój, który można by nazwać niepokojem miłości. Jest to lęk przed nieznanym, które nas czeka przy złączeniu się z przedmiotem naszych uczuć, lęk przed utratą własnej indywidualności w tym złączeniu, przed śmiercią starego człowieka i przed narodzinami nowego, lęk przed gwałtowną zmianą, którą powoduje miłość.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>