Chory w otępieniu organicznym cz. II

W miarę rozwoju metabolizmu informacyjnego te zasadnicze kierunki ruchu wzbogacają się w coraz to nowe i bardziej skomplikowane formy zachowania, które stanowią ich osłonę i upiększenie. Osłona ta działa hamująco na zasadnicze postawy ruchowe, nie dopuszcza do ich pełnej ekspresji. Człowiek, któremu brak tej osłony, narażony jest na ciągłe potykanie się ze swoim otoczeniem, łatwo wpada w konflikty, co z kolei zwiększa impulsywność jego reakcji. Obserwuje się tu też przejście z ujemnego do dodatniego sprzężenia zwrotnego. Zachowanie lękowe czy agresywne wyzwala odpowiednią reakcję otoczenia, która zamiast działać jak normalnie hamująco (ujemne sprzężenie zwrotne), jeszcze bardziej wzmaga lęk i agresję chorego. Osłabienie czynników hamujących powoduje, że prymitywne (bo pozbawione warstwy ochronnej) struktury czynnościowe są natychmiast realizowane.

Na ogół skrajne formy postawy „do” i „od” pozostają w stadium potencjalnym, mają stosunkowo niski współczynnik prawdopodobieństwa realizacji, przed którą bronią hamulce natury społecznej. Każdy człowiek może być potencjalnym mordercą i gwałcicielem, ale swoje potencjalne struktury na szczęście rzadko realizuje. U charakteropaty czynniki hamulcowe są słabsze i potencjalne struktury stają się realnymi. Łatwiej realizuje on swe zasadnicze postawy emocjonalne („do” i „od”). Myśl jest u niego od razu czynem.

Prawdopodobnie w związku z natychmiastową realizacją potencjalnych struktur czynnościowych pozostaje występowanie reakcji agresywnych, u których podłoża tkwi lęk. Wejście bowiem w przestrzeń zewnętrzną wymaga pewnej dozy agresji. Trzeba tę przestrzeń zdobyć, a w tym mieści się sens słowa agresja. Postawa lękowa skłania do wycofywania się z ekspansji w otaczający świat, wskutek czego przeważają struktury czynnościowe potencjalne nad zrealizowanymi. Człowiek dusi w sobie lęk. Gdy lęk jest na tyle silny, że prowadzi do zewnętrznej aktywności, zwykle dołącza się do niego agresja. Jest ona bowiem potrzebna do wyjścia w otaczający świat. Nawet wówczas, gdy zewnętrzne zachowanie polegać będzie wyłącznie na ucieczce, to jednak w tej ucieczce będzie element agresji i walki. Jeśli więc na skutek upośledzenia procesów hamowania dochodzi do zbyt łatwej reali- zacj struktur czynnościowych, przeważać będą agresywne formy zachowania, mimo że ich źródłem jest lęk.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>