Akceptacja i negacja

Dwa obrazy świata, z których jeden tworzy się na matrycy stosunku do matki, a drugi na matrycy stosunku do ojca, są do siebie podobne i w wielu miejscach się pokrywają, ale jest jednak między nimi zasadnicza różnica, pierwszy powstaje jakby od wnętrza, matka dla dziecka jest czymś wcześniejszym niż otaczający świat, dlatego jest on bardziej emocjonalny, gdyż uczucia rodzą się z naszego wnętrza. Natomiast drugi powstaje bardziej od zewnątrz, ojciec przychodzi bowiem z zewnątrz, wskutek tego jest dalszy, bardziej obiektywny. Obraz świata kształtujący się na matrycy stosunku dziecka do ojca jest bardziej racjonalny. Koloryt naszego świata wywodzi się ze stosunku do matki, a jego forma ze stosunku do ojca.

Cechą charakterystyczną dla zespołów urojeniowych jest swoista wszechmoc wroga. Może on wszystko, jego potęga nie ma granic. Wszystkim potrafi pokierować, na wszystko wpłynąć, nic bez jego wiedzy się nie dzieje itp. Jest to wszechmoc wroga, obca, tajemnicza, niezrozumiała. Obok niej istnieje druga wszechmoc, wszechmoc własnego wodza, który wszystko potrafi, wszystkiemu zaradzi, który w końcu doprowadzi do zwycięstwa. W klinicznych zespołach urojeniowych człowiek zwykle sam występuje naprzeciw wrogiego świata, dlatego w nich ma się do czynienia przeważnie ze wszechmocą wroga. Czasem sam chory odczuwa własną wszechmoc, identyfikuje się nawet z Bogiem: tego typu urojenia są dość typowe w ostrej schizofrenii.

Zasadniczy schemat świata społecznego w klinicznych zespołach urojeniowych układa się w przeciwstawieniu ,,ja” – „oni”, „oni” są wrogami. Natomiast w grupowych zespołach urojeniowych problem wszechmocy wodza występuje wyraźnie, odgrywa ważną rolę w konsolidacji zadań grupowych. Schemat grupowych urojeń układa się w dwubieguno- wość: „my” i „oni”. Dla dziecka postać ojca ma też cechy wszechmocy, wszechmocy zarazem dobrej i złej. Jest to sprawa dla rozwoju osobowości zasadnicza, człowiek chcąc nie chcąc musi się bowiem stosować do porządku otaczającego świata. Otaczający świat jest w stosunku do niego wszechmocny, gdyż gdyby takim nie był, nie mógłby stwarzać norm postępowania, swoich nakazów i zakazów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>